Geliefde Osho,
als ik mensen altijd maar weer dezelfde oude spelletjes zie spelen, voelen mijn ogen zich soms heel oud en moe en vergaat me helemaal de zin. Ik vermoed dat het komt doordat ik steeds beter mijn eigen spelletjes en trucs ga doorkrijgen en dan heb ik het gewoon niet meer als ik u hoor zeggen: ‘Dat is oké – je hoeft enkel jezelf te accepteren en lief te hebben en dan is er geen probleem meer.
ENKEL???!
Ik denk dat ik ga gillen als u dat nog eens zegt.
Was ik niet gelukkiger uit toen ik nog meende dat het leven een doel heeft?

De vraag is gesteld door Ma Deva Anando. Het is een heel belangrijke vraag. Iedereen hier zou de vraag gesteld kunnen hebben. Hij toont ons een situatie waar elke zoeker vóór komt te staan.
Anando zegt om te beginnen: ‘Als ik mensen altijd maar weer dezelfde oude spelletjes zie spelen, voelen mijn ogen zich soms heel oud en moe en vergaat me helemaal de zin.’ Schenk, alsjeblieft, niet zoveel aandacht aan anderen. Je hebt met hen niets te maken. Als zij hebben besloten om de oude spelletjes te spelen, als zij de oude spelletjes graag willen spelen, als zij gelukkig zijn met het spelen van de oude spelletjes, wie ben jij dan dat je je daarmee bemoeit? Wie ben jij dan wel dat je kunt oordelen?

Die eeuwige neiging om over anderen te oordelen, moet je opgeven. Je helpt er anderen niet mee. Het schaadt jezelf, je berokkent er alleen jezelf schade mee. Waarom zou je je er druk om moeten maken? Het heeft niets met jou te maken. Het is hun zaak als ze de oude willen blijven en op de oude voet en in dezelfde sleur willen doorgaan. Prima! Het is hun leven en ze hebben het volste recht om dat leven op hun manier te leven.

Ergens zit het ons niet lekker als anderen hun eigen weg volgen. Op de een of andere manier moeten we altijd laten horen wat wij ervan vinden. Soms noemen we mensen zondaars, soms zeggen we dat ze regelrecht naar de hel gaan, soms zeggen we dit, dan weer dat, maar het komt er wel op neer dat ze fout zitten. En als we het zo niet meer willen noemen, vinden we wel een nieuwe kwalificatie – dat ze oude spelletjes spelen en dat ik daar zo moe van word… Waarom zou je moe moeten worden van hun spelletjes? Laat ze zelf moe worden van hun spelletjes als ze die willen spelen en als ze dat niet willen, dan moeten ze dat ook zelf weten. Let alsjeblieft niet zo op anderen.

Je moet je hele energie op jezelf richten. Misschien veroordeel je anderen voor hun oude spelletjes als een truc om jezelf niet te hoeven veroordelen. Dit is altijd weer het geval, het is een psychologische truc: we projecteren op anderen. Een dief denkt dat iedereen een dief is. Dat is heel vanzelfsprekend voor hem, het is een manier om zijn ego te beschermen. Als hij ziet dat de hele wereld niet deugt, voelt hij zich goed vergeleken met de anderen. Een moordenaar denkt dat de hele wereld moordlustig is. Daardoor voelt hij zich best en op zijn gemak. Het komt hem goed uit te denken dat de hele wereld moordlustig is: dan kan hij moorden en hoeft hij zich niet schuldig te voelen, is het niet nodig dat hij er spijt van heeft.

We blijven dus alles wat we niet in onszelf willen zien, op anderen projecteren. Hou daar in hemelsnaam mee op! Als je echt moe wordt van de oude spelletjes, dan is dat hét oude spelletje. Het alleroudste. Je speelt dit spel nu al mensenlevens lang, het spel waarbij je jouw tekortkomingen projecteert op anderen en je dan zelf goed voelt. En natuurlijk moet je daarbij overdrijven, de zaken aandikken. Als je een dief bent, dan moet je andere mensen zwartmaken, jezelf aanpraten dat ze grotere dieven zijn dan jij. Dan valt de vergelijking goed voor je uit, dan ben je een heel wat beter mens.

Daarom blijven mensen nieuwsbladen lezen. Nieuwsbladen helpen je heel goed. Vroeg in de morgen, voordat je nog je thee gedronken hebt, kijk je al uit naar het nieuwsblad. En het nieuwsblad brengt niets dat nieuws mag heten, omdat er niets nieuws is. Het is altijd dezelfde ellende. Maar het geeft je een fijn gevoel: ergens is iemand vermoord, ergens heeft zich een Watergate-affaire afgespeeld en ergens is er weer iets anders en ergens heeft iemand een diefstal gepleegd en de vrouw van iemand is er met een ander vandoor… enz. enz. Als je dat allemaal ziet, ontspant zich iets in je. Je krijgt een gevoel van: ‘Wel, ik ben zo slecht nog niet. De hele wereld gaat naar de bliksem. Dan ben ik toch een heel wat beter mens. Ik ben er nog niet met de vrouw van mijn buurman vandoor gegaan. Ik heb nog niemand vermoord, hoewel het wel eens door mijn hoofd gaat, maar denken is geen misdaad. Ik ben zeker niet iemand die zulke dingen doet.’ Het geeft je een goed gevoel. En als je dat gevoel krijgt, blijf je dezelfde.

Let alsjeblieft niet op anderen. Je hebt er niets aan. Richt de energie waarmee je kijkt, op jezelf.

Van aandacht schenken gaat een geweldig transformerende kracht uit. Als je jezelf gadeslaat, gaan er dingen veranderen. Als je op je woede gaat letten, merk je op een dag dat er minder energie naar je woede gaat. Je woede is niet meer zo licht ontvlambaar. Er is iets in uitgedoofd.

Als je op jezelf gaat letten, merk je weldra dat het negatieve sterft en dat het positieve meer en meer tot leven komt, dat de ellende verdwijnt en je je gelukkiger gaat voelen, dat je vaker glimlacht, soms zelfs zonder aanwijsbare reden, dat je gevoel voor humor toeneemt. Het lange gezicht dat je altijd hebt gemaakt, verdwijnt, je begint van veel dingen de humor in te zien. Je neemt het leven speelser op als je er met meer aandacht naar kijkt, aan ernst heb je steeds minder een boodschap. Je argeloosheid en vertrouwen nemen toe, je onzekerheid neemt af.
uit: Osho, Tantra experience

 OSHO PUBLIKATIES
 Vianenstraat 48, 1106 DD  AMSTERDAM, Nederland
 Tel.: (+31-0)20-6969 372 Fax: (+31-0)20-6915 642
 e-mail:info@osho.nl

 
© Copyright teksten, foto’s en illustraties van Osho: Osho International Foundation
 © Copyright Nederlandse teksten van Osho: Osho Publikaties
 Voor informatie over kopiëren/publiceren van teksten van Osho, zie:  
www.osho.com/copyrights