Meditatie is

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

thuis komen
Twee niveaus heb je in je: het niveau van de mind en het niveau van de no-mind. Of, laat ik het op deze manier zeggen: het niveau wanneer je aan de omtrek van je wezen bent en het niveau wanneer je in het middelpunt van je wezen bent. Elke cirkel heeft een middelpunt – ‘t kan zijn dat je het weet, ‘t kan zijn dat je het niet weet. ‘t Kan zijn dat je zelfs niet eens vermoedt dat er een middelpunt is, maar het moet er zijn. Jij bent een omtrek, je bent een cirkel – daar is een middelpunt. Zonder het middelpunt kun je niet bestaan; daar ligt je wezenskern.
In dat middelpunt ben je al een boeddha, een siddha, iemand die al thuisgekomen is. Aan de omtrek verkeer je in de wereld – in de mind, in dromen, in verlangens, in zorgen, in duizend-en-een spelletjes. Maar je bent allebei.
Langzaam maar zeker gaat het je lukken je, heel gladjes, van de omtrek af naar het middelpunt te begeven en vanuit het middelpunt naar de omtrek – precies zoals jij je huis in en je huis uitloopt. Je schept helemaal geen tweedeling. Je zegt niet: Ik ben buiten, dus hoe kan ik het huis dan ingaan? Je zegt niet: ‘Ik ben binnen, dus hoe kan ik dan naar buiten gaan?’ Buiten is het zonnig, is
het warm, prettig – je gaat buiten in de tuin zitten. Dan wordt het heter en heter, en je gaat transpireren. Nu is het niet langer prettig – het wordt onaangenaam, dan sta je gewoon op en je gaat het huis binnen. Daar is het koel; daar is het niet onaangenaam. Nu is het daar prettig. Zo ga je door met naar binnen en naar buiten te gaan.
Op dezelfde manier begeeft een man van gewaarzijn en begrip zich van de omtrek af naar het middelpunt, van het middelpunt naar de omtrek. Hij blijft nooit ergens vastzitten. Van het marktplein naar het klooster, van extravert naar introvert – hij blijft zich voortdurend bewegen omdat dit zijn twee vleugels zijn; ze gaan niet tegen elkaar in. Ze kunnen in tegenovergestelde richtingen in balans zijn – dat moeten ze wel. Als beide vleugels aan een kant zitten, kan de vogel niet vliegen – ze moeten in balans zijn, ze moeten in tegenovergestelde richtingen zitten, maar toch horen ze bij dezelfde vogel. Ze staan dezelfde vogel ter beschikking.
Je buitenkant en je binnenkant zijn je vleugels. Dit moet je in alle ernst onthouden, omdat er een mogelijkheid bestaat... de mind heeft de neiging zich vast te pinnen. Er zijn mensen die vastgepind zitten op het marktplein. Die zeggen dat ze daar niet van los kunnen komen; die zeggen dat ze geen tijd voor meditatie hebben. Die zeggen dat ze, zelfs als er tijd is, niet weten hoe ze moeten mediteren en ze geloven niet dat ze het kunnen. Ze zeggen dat ze werelds zijn – hoe kunnen ze dan mediteren? Ze zijn materialistisch – hoe kunnen ze dan mediteren? Ze zeggen: ‘Helaas, wij zijn extravert – hoe kunnen we dan naar binnen gaan?’ Zij hebben enkel één vleugel gekozen. En, vanzelfsprekend, als daar frustratie uit voortkomt, dan is dat heel gewoon. Met één vleugel kan het niet anders of er komt frustratie uit voort.
Dan zijn er mensen die van de wereld zijn gaan balen en eruit ontvluchten, die het klooster ingaan en naar de Himalaya, die monnik worden. Die gaan in hun eentje leven, dringen zichzelf een leven van introversie op. Ze doen hun ogen dicht, ze doen alle deuren en ramen dicht, ze worden als de monaden van Leibnitz – raamloos – dan vervelen ze zich stierlijk.
Op het marktplein baalden ze, ze waren het moe, ze waren gefrustreerd. Het ging meer op een gekkenhuis lijken; ze konden geen rust vinden. Er waren teveel relaties en niet genoeg vrije tijd, niet genoeg ruimte om zichzelf te zijn. Ze waren bezig om te komen in spullen, bezig hun wezen te verliezen. Ze werden meer en meer stoffelijk en minder en minder spiritueel. Ze raakten hun richting kwijt. Ze raakten heel het bewustzijn kwijt dat ze bestaan. Ze gingen op de vlucht. Balend, gefrustreerd zijn ze op de vlucht gegaan. Nu proberen ze in hun eentje te leven – een leven van introversie. Vroeg of laat gaan ze zich vervelen. Die hebben een andere vleugel gekozen, maar weer slechts één vleugel. Dit is de manier van een eenzijdig leven. Weer zijn ze in dezelfde denkfout vervallen, aan de tegenovergestelde pool.
Ik ben noch voor het een noch voor het ander. Ik zou graag zien dat je zo capabel wordt dat je op het marktplein kunt blijven en toch meditatief kunt zijn. Ik zou graag willen dat je met mensen omgaat, om lief te hebben, je in ontelbare relaties te begeven – want die zijn verrijkend – en dat je toch in staat blijft om je deuren dicht te doen en je af en toe een dagje vrij te maken van alle relaties, zodat je met je eigen wezen in relatie kunt treden, daarmee ook.

Meditatie is

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

thuis komen

 

 

De mind betekent woorden;
het zelf betekent stilte.
De mind is niets anders dan alle woorden
die je vergaard hebt;
stilte is datgene wat altijd bij je geweest is,
ze is geen vergaarbak.
Dat is de betekenis van het zelf.
Het is je intrinsieke kwaliteit.



Op de achtergrond van de stilte blijf je woorden bijeenbrengen,
en het totaal van de woorden staat bekend
als de mind.
Stilte is meditatie.
Het is een kwestie van verandering
van Gestalt;
de aandacht verleggen van woorden naar stilte – die altijd aanwezig is.

OSHO PUBLIKATIES
Churchillstraat 11, 7091 XL Dinxperlo
tel. +31-(0)315 – 654 737
e-mail: info@osho.nl

© Copyright teksten, foto’s en illustraties van Osho: Osho International Foundation
© Copyright Nederlandse teksten van Osho: Osho Publikaties
Voor informatie over kopiëren/publiceren van teksten van Osho, zie: 
www.osho.com/copyrights