Het sterkste element in mijn christelijke opvoeding was niet-egoïstisch te zijn, niet aan mezelf te denken. Door mezelf te herinneren en de drang om naar binnen te gaan te volgen, lijkt het nu dat ik door een laag van onrust, schuld en verwarring heen moet. Wilt u hier iets over zeggen?

Alle godsdiensten hebben enorme schade toegebracht aan de menselijke ontwikkeling, maar het christendom zit aan de top wat betreft schade aan de mensheid. Ze hebben prachtige woorden gebruikt om verfoeilijke daden tegen je te verbergen. Bijvoorbeeld altruïsme: om iemand die zichzelf niet kent te zeggen niet-egoïstisch te zijn, is zo buitensporig idioot dat je niet kunt geloven dat het christendom dit tweeduizend jaar lang heeft volgehouden.

Socrates zegt: ‘Ken jezelf, al het andere is bijzaak.’ Door jezelf te kennen, kun je altruïstisch zijn. In feite ben je dan onzelfzuchtig, van jouw kant het is geen inspanning. Door jezelf te kennen, ken je niet alleen jezelf maar ook het zelf van iedereen. Het is hetzelfde, het is één bewustzijn, één gebied. Mensen zijn geen eilandjes. Maar zonder mensen te leren hoe ze hun eigen wezen moeten leren kennen, heeft het christendom een gevaarlijk spel gespeeld, en wel een dat mensen heeft aangetrokken omdat ze een prachtig woord gebruikt hebben: ‘altruïsme.’ Het lijkt religieus, het lijkt spiritueel. Wanneer ik zeg: ‘Wees eerst zelfzuchtig,’ lijkt dat niet spiritueel. Egoïstisch?

Je mind is erop geconditioneerd dat altruïsme spiritueel is. Ik weet dat het zo is, maar tenzij je egoïstisch genoeg bent om jezelf te kennen, is altruïsme onmogelijk. Altruïsme verschijnt als gevolg van jezelf te kennen, van jezelf te zijn. Altruïsme is dan geen daad van deugdzaamheid, is er dan niet om beloningen in de hemel te verdienen. Altruïsme is dan eenvoudig je aard, en iedere daad van altruïsme is op zich een beloning.

Maar het christendom heeft het paard achter de wagen gespannen – niets gaat er meer, alles zit vast. De paarden zitten vast omdat de wagen voor ze staat, en de wagen kan niet voorwaarts, omdat geen wagen kan bewegen tenzij de paarden ervoor staan en hem voorttrekken.

Bij bijna iedere christen gebeurt het, dat wanneer hij of zij begint te mediteren, het een gevoel van schuld doet ontstaan: wanneer de hele wereld zo in de narigheid zit, wanneer mensen zo arm zijn, wanneer mensen sterven van de honger, wanneer mensen aan aids lijden, dat jij dan mediteert? Je moet wel totaal egoïstisch zijn! Help eerst de armen die aan aids lijden, help eerst ieder ander.

Maar je leven is heel kort. Hoeveel onzelfzuchtige daden kun je in zeventig of tachtig jaar aan? En wanneer ga je dan tijd vinden voor meditatie, want telkens wanneer je met meditatie begint, zijn daar die arme mensen, zijn daar de bedelaars en zijn er nieuwe ziektes ontstaan.
Een moeder zei tegen haar kleine jongen: ‘Onegoïstisch zijn is een fundament van onze godsdienst. Wees nooit egoïstisch, help anderen.’

Het jongentje – en kleine jongens zijn scherpzinniger en helderder dan je zogenaamde ouwe jongens – het jongentje zei: ‘Dit lijkt iets heel vreemds, dat ik anderen zou moeten helpen en zij mij zouden moeten helpen.
Waarom het niet eenvoudig maken? Ik help mezelf en zij helpen zichzelf.

Dit fundament van religie schijnt erg ingewikkeld te zijn – en onnodig ingewikkeld.


Mijn benadering is volkomen duidelijk. Wees eerst egoïstisch en ontdek alles wat je in jezelf herbergt – alle vreugdes en alle gelukzaligheid en alle extase. En altruïsme verschijnt dan als een schaduw die je volgt – want een hart hebben dat danst, en goddelijkheid in je wezen, moet je dan gewoon delen. Je kunt het niet als een vrek bij je blijven houden, want vrekkigheid vernielt je innerlijke groei.

De economie van je innerlijke groei verschilt van de uiterlijke economie. De gangbare economie is dat als je blijft geven, je alsmaar minder en minder hebt. Maar de spirituele economie is dat als je niet geeft, je dan steeds maar minder en minder hebt; als je geeft, krijg je steeds maar meer. De wetten van de buitenwereld en van de innerlijke wereld staan lijnrecht tegenover elkaar.

Word eerst rijk vanbinnen, word eerst een keizer. Dan heb je zoveel te delen, dat je het niet eens altruïsme noemt. En je hebt niet het verlangen dat je een bepaalde beloning moet krijgen, noch in het heden of het hiernamaals. Je vraagt dan zelfs niet om dankbaarheid van de persoon aan wie je iets hebt gegeven, integendeel, jij bent dankbaar dat die persoon je liefde, je gelukzaligheid en je extase niet afwees. De persoon was ontvankelijk, stond jou toe je hart en je liederen en je muziek in zijn wezen te laten stromen.
Het christelijke idee van onzelfzuchtigheid is pure dwaasheid. Het Oosten heeft nooit op dezelfde manier gedacht. De geschiedenis van het Oosten, en zijn zoektocht naar waarheid is heel lang, en heeft zo een eenvoudig feit ontdekt: dat je eerst voor jezelf moet zorgen en pas dan kun je voor anderen zorgen.
...
uit Osho: Compassie - laat je liefde bloeien

 

OSHO PUBLIKATIES
Churchillstraat 11, 7091 XL Dinxperlo
tel. +31-(0)315 – 654 737
e-mail: info@osho.nl

© Copyright teksten, foto’s en illustraties van Osho: Osho International Foundation
© Copyright Nederlandse teksten van Osho: Osho Publikaties
Voor informatie over kopiëren/publiceren van teksten van Osho, zie: 
www.osho.com/copyrights