Wanneer wordt zorgen voor anderen een inmenging in hun leven?

Op het moment dat ideologie zijn intrede doet, wordt zorg inmenging. Liefde verandert in venijnigheid, wordt bijna een vorm van haat, en je bescherming wordt een gevangenis. Ideologie maakt het verschil.

Als je bijvoorbeeld moeder bent, zorg dan voor je kind. Het kind heeft je nodig, hij kan niet overleven zonder jou. Je bent een must. Hij heeft eten nodig, hij heeft liefde nodig, hij heeft verzorging nodig – maar hij heeft niet je ideologie nodig. Hij heeft ook je idealen niet nodig. Hij heeft geen behoefte aan je christendom, je hindoeďsme, je islam, je boeddhisme. Hij heeft je heilige geschriften niet nodig, hij heeft niet nodig wat jij gelooft. Hij heeft al je idealen van hoe je zou moeten zijn niet nodig. Vermijd enkel ideologie, idealen, doelen en eindresultaten – dan is zorg prachtig, dan is zorg onschuldig. Anders is zorg listig.

Wanneer ideologie geen deel uitmaakt van je zorg, dan wil je van je kind geen christen maken, dan wil je niet het een of het ander van je kind maken, communist of fascist, dan wil je niet dat je kind zakenman of dokter of ingenieur wordt. Je hebt helemaal geen ideeën voor je kind. Dan zeg je: ‘Ik wil van je houden en wanneer je opgroeit, kies je zelf. Wees dat wat voor jou natuurlijk is. Wat je ook bent, je hebt mijn zegen en wat je ook besluit te zijn, wat mij betreft ben je geaccepteerd en welkom. En het is niet zo dat ik alleen van je houd als je de president van het land wordt, en dat er geen liefde is als je gewoon timmerman wordt en ik me dan voor je schaam. En het is niet zo dat je welkom bent wanneer je een summa cum laude haalt op de universiteit, en ik me voor je schaam als je als niet slaagt. En het is niet zo dat je enkel mijn kind bent wanneer je goed en rechtschapen en moreel en dergelijke bent, en ik me anders niet met je verbonden voel en jij niet met mij verbonden bent.’

Het moment dat je het een of ander idee inbrengt, breng je gif in de relatie. Zorg is prachtig, maar wanneer er een bepaald idee achter je zorg zit, is het list. Dan is het een handeltje, dan heeft het voorwaarden. En al onze liefde is berekenend, vandaar deze ellende in de wereld, deze hel. Niet dat er geen zorg is – er is wel zorg, maar met te veel berekening. De moeder zorgt, de vader zorgt, de man zorgt, de vrouw zorgt, de broer en de zuster – iedereen zorgt, en ik zeg niet dat niemand zorgt. Mensen zorgen zo veel, maar de wereld is nog steeds een hel. Iets is er mis, iets is er fundamenteel mis.


Wat is er dan fundamenteel mis? Waar gaan dingen verkeerd? Dat zorgen voor, draagt voorwaarden in zich. ‘Doe dit! Wees dat!’ Heb je ooit onvoorwaardelijk van iemand gehouden? Heb je ooit van iemand gehouden zoals hij of zij is? Als je die persoon niet wilt verbeteren, als je hem niet wilt veranderen en je acceptatie totaal is, absoluut, dan weet je wat zorg is.

Door die zorg word je vervuld en wordt de ander enorm geholpen.

En onthoud, dat als je zorg geen zakelijkheid in zich heeft, geen ambities, de persoon voor wie je zorgde voor altijd van je houdt. Maar als je zorg bepaalde ideeën in zich draagt, kan de persoon voor wie je zorgt je dat nooit vergeven. Daarom kunnen kinderen hun ouders niet vergeven. Ga het maar aan psychologen en psychiaters vragen – bijna alle gevallen waarmee ze te maken krijgen, zijn mensen waarvan de ouders zich te veel zorgen maakten toen ze kind waren. En hun zorg was zakelijk, koel en berekenend. Ze wilden dat bepaalde ambities van hen door het kind werden vervuld. Liefde moet een vrije gift zijn. Op het moment dat er een prijskaartje aan hangt, is het geen liefde meer.

uit Osho: Compassie - laat je liefde bloeien


OSHO PUBLIKATIES
Churchillstraat 11, 7091 XL Dinxperlo
tel. +31-(0)315 – 654 737
e-mail: info@osho.nl

© Copyright teksten, foto’s en illustraties van Osho: Osho International Foundation
© Copyright Nederlandse teksten van Osho: Osho Publikaties
Voor informatie over kopiëren/publiceren van teksten van Osho, zie: 
www.osho.com/copyrights