OSHO ZEN TAROT


mood of the moment:

Kleine arcana

Waterreeks # 4:
Turning in
 • Naar binnen keren

 

Commentaar op de kaart:
De vrouw op deze afbeelding heeft een lichte glimlach op haar gezicht. In feite kijkt ze gewoon naar de capriolen van de mind – zonder te oordelen, zonder te proberen ze stop te zetten, zonder zich ermee te vereenzelvigen. Ze kijkt gewoon alsof ze naar het verkeer op de weg kijkt, of naar de rimpelingen op een vijver. En de capriolen van het denken zijn ook best amusant, want het springt op en neer en wringt zich in allerlei bochten in een poging je aandacht te vangen en je tot het spelletje te verleiden. • Als je het afstandnemen van de mind onder de knie krijgt, is dat een grote zegen. Daar draait het bij meditatie eigenlijk om – niet om het reciteren van een mantra of het herhalen van een affirmatie, maar gewoon toezien, alsof het denken van iemand anders is. Je bent er nu klaar voor deze afstand te nemen, en de voorstelling te bekijken zonder dat je in het drama verwikkeld raakt. Gun jezelf de simpele vrijheid van het naar binnen gaan wanneer je maar kunt, dan krijg je de slag te pakken en gaat je meditatie steeds dieper.

En Osho zegt:
Je naar binnen keren is helemaal geen keren. Naar binnen gaan is helemaal geen gaan. Naar binnen gaan betekent eenvoudig, dat je het ene verlangen na het andere hebt nagehold, en je hebt gehold en gehold en steeds weer hield je er alleen een frustratie aan over. Dat elk verlangen misère veroorzaakt, dat verlangen geen vervulling brengt. Dat je nooit ergens komt, dat bevrediging onmogelijk is. Als je deze waarheid inziet, dat het najagen van verlangens je niets oplevert, stop je ermee. Niet dat je moeite doet om te stoppen. Als je moeite doet om te stoppen, is dat op een subtiele manier weer najagen. Je verlangt nog steeds – nu verlang je er misschien naar vrij te zijn van verlangens. Als je je inspant om naar binnen te gaan, ga je nog steeds naar buiten. Elke inspanning kan je alleen naar buiten brengen, naar de buitenkant.
Alle reizen zijn reizen naar buiten, een reis naar binnen bestaat niet. Hoe kun je naar binnen reizen? Je bent er al, het heeft geen zin op weg te gaan. Als het gaan stopt, stopt het reizen; als er geen verlangen meer is dat je denken benevelt, ben je in jezelf. Dat heet naar binnen gaan. Maar het is helemaal geen gaan, het is simpelweg niet naar buiten gaan.

uit het OSHO ZEN TAROT HANDBOEK:
Kleine arcana, Waterreeks # 4: Turning in  • Naar binnen keren
Dit reeks vertegenwoordigt gevoelens, het hart en emoties:
 
Meditatie is niets anders dan de kunst van het transformeren van de Gestalt: het bewustzijn dat naar buiten is gericht, begint zich naar binnen te keren. En dan word je je bewust van miljoenen gaven. Dan hebben kleine dingen, hele kleine en gewone dingen, enorme betekenis.

Meditatie betekent een draai van honderd tachtig graden. Normaal zijn we gericht op de buitenkant, bij meditatie veranderen we onze aandacht. We zijn dan gericht op onszelf. Meditatie betekent de ervaring van je eigen innerlijk, het is een reis naar binnen.

En als je slechts eenmaal een enkele druppel van de nectar hebt geproefd, dan lost de ellende, het leed, een heel leven van problemen zich op. Nu weet je de goeie richting waarin je moet gaan, nu ken je de juiste deur waarop je moet kloppen…

Jezus zegt: ‘Klop en de deur zal voor je geopend worden.’ Maar de vraag is op welke deur, waar moet je kloppen? Gewoon op elke deur kloppen zal niet helpen. Als je niet op de innerlijke deur klopt, gebeurt er niets.
Jezus zegt: ‘Vraag en het zal worden gegeven.’ Maar wie moet je het vragen? Mensen hebben vragen gesteld aan het heelal, aan de hemel, aan God de Vader daar ergens boven in de wolken. Al eeuwen hebben ze vragen gesteld en geen antwoord gekregen. Je moet je eigen innerlijke kern vragen.
Jezus zegt: ‘Zoek en gij zult vinden.’ Maar waar moet je zoeken? Mensen hebben gezocht op elke heilige plaats. Ze trekken naar Jeruzalem of naar Mekka of naar Varanasi of naar Tibet. Daar schiet je niets mee op. Je verspilt je tijd, waar je ook heen gaat. Je moet naar binnen gaan. Het koninkrijk van God is binnen in je.

Meditatie is niets anders dan de kunst van het transformeren van de Gestalt: het bewustzijn dat naar buiten is gericht, begint zich naar binnen te keren. En dan word je je bewust van miljoenen gaven. Dan hebben kleine dingen, hele kleine en gewone dingen, enorme betekenis.
Alleen al een dauwdruppel die van het lotusblad afglijdt en in het meer valt, is voldoende om je met verwondering en eerbied te vervullen. Het is poëzie, zuivere poëzie! Het is muziek, het is dans, het is een vinger die naar de maan wijst.

Naar binnen keren is helemaal geen wenden. Naar binnen gaan is helemaal geen gaan. Naar binnen keren betekent gewoon dat je achter dit en dat verlangen bent aangehold en je hebt gehold en gehold en je bent telkens weer gefrustreerd geraakt. Dat elk verlangen ellende brengt, dat verlangen geen vervulling brengt. Dat je nooit iets bereikt, dat bevrediging onmogelijk is. Als je deze waarheid inziet, dat achter verlangens aanhollen je nergens brengt, stop je. Het is niet zo dat je moeite doet te stoppen. Als je moeite doet te stoppen is het weer hollen, op een subtiele manier. Je verlangt nog steeds. Misschien is het nu zo dat je verlangt om zonder verlangen te zijn.

Als je moeite doet om naar binnen te gaan, ga je nog steeds naar buiten. Elke moeite kan je alleen maar naar buiten brengen, bij je vandaan. Alle reizen zijn reizen buiten je, er is geen reis naar binnen. Hoe kun je naar binnen reizen? Je bent daar al, ergens heen gaan heeft geen zin. Als het op weg gaan stopt, als het reizen verdwijnt, als verlangen niet meer je denken verduistert, ben je binnen in je. Dit wordt naar binnen keren genoemd. Maar het is helemaal geen keren, het is gewoon niet buiten jezelf gaan. Maar het blijft altijd moeilijk om daar de goeie woorden voor te vinden.

Er bestaat een oude parabel: Het was een mooie middag en een schildpad ging een eindje wandelen op het land. En hij rustte onder zonovergoten bomen en zwierf rond in de struiken, gewoon voor het plezier ervan. Toen kwam hij terug bij de vijver. Eén van zijn vrienden, een vis, vroeg: ‘Waar ben je geweest?’ En hij zei: ‘Ik heb een wandeling gemaakt op het land.’ En de vis zei: ‘Wat bedoel je met “een wandeling op het land?” Je zult zwemmen bedoelen.’ En de schildpad lachte en zei: ‘Nee, het was geen zwemmen, het was helemaal geen zwemmen. Het was een wandeling op het vasteland.’ En de vis zei: ‘Neem je me in de maling of zo? Ik ben op elke plek geweest, je kunt overal zwemmen. Ik heb nog nooit een plek gezien waar je niet kunt duiken en zwemmen. Je praat onzin. Ben je gek geworden?’
 
Begrijp je de moeilijkheid van de vis? Hij is nooit op het land geweest, wandelen op het land slaat voor hem nergens op. Als de schildpad wil dat wat hij zegt, steek houdt, zal hij moeten zeggen: ‘Ik ben gaan zwemmen op het vaste land.’ Wat absurd is. Maar de vis kan alleen het woord ‘zwemmen’ begrijpen.

Een denken dat helemaal bepaald wordt door verlangen, interpreteert alles als een vorm van verlangen. Vandaar het verlangen naar God. Het is belachelijk, je kunt God niet verlangen. God komt naar je toe als het verlangen verdwijnt. De beëindiging van het verlangen is het moment dat God naar je toe komt. Ik gebruik weer zo’n woord, ‘komen’, wat niet juist is.
Want God is er al. Jij herkent hem alleen pas als het verlangen er niet meer is. Niets komt ooit, niets gaat ooit, alles is zoals het is. Dat bedoelt Boeddha met Yatha bhutam: dingen zijn zoals ze zijn. Er is niets misgegaan, er hoeft niets rechtgezet te worden. Dingen zijn zoals ze zijn en ze blijven altijd zoals ze zijn. De bomen zijn groen en de rozen zijn rood en de wolken drijven in de lucht. Alles is waar het altijd is geweest, zoals het altijd is geweest. Dat is de betekenis van het woord ‘natuur’ – yatha bhutam.

Maar de mens heeft het vermogen om te dromen, om te verlangen. Dat vermogen om te dromen is het probleem. Daarmee begeef je je in de toekomst, daarmee maak je plannen voor de toekomst. Je blijft hier, maar je denken kan zich in de toekomst begeven. Het is als een droom. Je valt in slaap in Poona maar in je dromen kun je in Calcutta of Chicago of Washington of Moskou zijn. Je bent de hele nacht in Poona – ‘s morgens word je niet wakker in Moskou of Chicago, je wordt wakker in Poona. En dan zeg je lachend: ‘Ik heb me weer eens wat afgezworven.’ Hoewel je van Moskou hebt gedroomd, ben je daar niet geweest, je blijft hier.
Je blijft altijd hier. Hier en nu is de enige realiteit, er is geen andere. Maar verlangen kan een droom opwekken. En in verlangen begeef je je buiten jezelf.

Wat betekent nu ‘naar binnen keren’? De vraag is van groot gewicht, hij is van groot belang. Wat betekent naar binnen keren? Het betekent de nutteloosheid zien van verlangen, de nutteloosheid van dromen, het illusoire van dromen. Dát zien is voldoende om het verlangen te doen ophouden. In die helderheid kan verlangen niet bestaan. En als je zonder verlangen bent, ben je binnen in je. Het is niet zo dat je je naar binnen moet keren. Het is niet zo dat je eerst moet stoppen met verlangen en je dan naar binnen moet keren. Het ophouden te verlangen is het omkeren, de transformatie, wat Jezus metanoia noemt, de omschakeling. Plotseling opent zich een nieuwe Gestalt voor je. Die was er al, maar jij was je er niet van bewust, omdat je te veel in beslag werd genomen door verlangen. Het verlangen naar geld, het verlangen naar macht, het verlangen naar aanzien maken dat je meditatie niet kan bloeien. Omdat verlangens alle energie opslurpen.

Als het éénmaal zover is dat de energie nergens heengaat… Bedenk – ik herhaal het – dat naar binnen keren niet naar binnen gaan is. Als de energie nergens heen gaat, als er geen beweging is, als alles in rust is, als alles tot stilstand is gekomen – omdat bij het zien van de nutteloosheid van verlangen je nergens heen kunt, er geen bestemming is – dan daalt stilte neer. De wereld stopt. Dat is wat wordt bedoeld met ‘naar binnen keren.’ Plotseling ben je binnen in je. Je bent daar altijd geweest, nu ben je ontwaakt. De nacht is voorbij, de morgen is gekomen, je bent wakker. Dit is wat wordt bedoeld met boeddhaschap: ontwaken, bewust worden van dat wat er al is.
Herinner je het gezegde van de zenmeester Hakuin: Vanaf het allereerste begin zijn alle wezens boeddha’s. Vanaf het allereerste begin tot het allerlaatste einde. In het begin, in het midden, aan het einde, zijn allen boeddha’s. Geen enkel moment ben je iemand anders geweest. Maar de keizer heeft een nachtmerrie dat hij een bedelaar wordt en het is de nachtmerrie die hem kwelt.

Je hebt een firmament buiten je en een firmament binnen in je en als je niet bekend bent met het firmament binnen in je, kan je bekendheid met het firmament buiten je alleen maar heel oppervlakkig zijn. We kennen de ruimte buiten alleen doordat we de innerlijke ruimte kennen. De innerlijke is de basis. De ruimte buiten is enkel de bloei, de innerlijke bevat de wortels. De uiterlijke is afhankelijk van de innerlijke. De uiterlijke is enkel de buitenkant, de innerlijke is het centrum. En zo onmetelijk, zo oneindig de ruimte buiten is, zo is ook de innerlijke ruimte, maar dan nog onmetelijker, nog eindelozer.
Meditatie is de enige manier om er bekend mee te raken. Meditatie is niet anders dan het proces van naar binnen keren. We kijken naar buiten, we hebben ons daarop gefocust. We moeten naar binnen leren kijken. We moeten ontspannen. Onze spieren zijn gespannen geraakt, zijn stijf geworden, ze moeten soepel gemaakt worden. Onze nekken zijn verstard doordat we al vele levens alleen maar naar buiten kijken. Daardoor zijn we het vermogen kwijtgeraakt om ons naar binnen te keren. Het is verder een heel eenvoudig iets. Meditatie is niet iets moeilijks, het is heel eenvoudig. Zelfs een kind kan het doen. Een kind kan het gemakkelijker doen dan een volwassene, omdat de volwassene gefixeerd raakt op de buitenwereld, meer in beslag wordt genomen door de wereld buiten.
Door een zoeker te worden, zet je een beslissende stap in je leven. De gewichtigste beslissing die je kunt nemen is: ‘Ik wil nu mijn innerlijk wezen onderzoeken, ik wil weten wie ik ben.’ En daarmee begint een grote reis, een grote pelgrimsreis naar het uiteindelijke.

Blijf naar binnen gaan. Telkens wanneer je een moment vindt om naar binnen te gaan, ga dan naar binnen. En naar binnen gaan is zo’n eenvoudig iets, je hebt er de hulp van niemand bij nodig. Je hoeft geen ladder te gebruiken, geen deur hoeft ervoor geopend. te worden. Doe gewoon je ogen dicht en kijk naar binnen. Als je in een bus zit, als je met een trein reist… je kunt het elk moment doen en langzamerhand hoef je je ogen zelfs niet meer te sluiten. De herinnering blijft je bij, uit zichzelf.
 

 OSHO PUBLIKATIES
 Vianenstraat 48, 1106 DD  AMSTERDAM, Nederland
 Tel.: (+31-0)20-6969 372 Fax: (+31-0)20-6915 642
 e-mail: info@osho.nl

 
© Copyright teksten, foto’s en illustraties van Osho: Osho International Foundation
 © Copyright Nederlandse teksten van Osho: Osho Publikaties
Voor informatie over kopiëren/publiceren van teksten van Osho, zie: 
www.osho.com/copyrights