OSHO ZEN TAROT


mood of the moment:

Grote arcana
XIX Innocence • Onschuld  

 

 

Commentaar op de kaart:
Grote arcana
XIX Innocence • Onschuld

De oude man op deze kaart straalt een kinderlijk genoegen in de wereld uit. Hij wordt omgeven door een aura van genade, alsof hij zich met zichzelf en met wat het leven hem heeft gebracht op zijn gemak voelt. Hij lijkt op speelse wijze te communiceren met de bidsprinkhaan op zijn vinger, alsof zij tweeën de dikste vrienden zijn. De roze bloemen die rondom hem neerdalen staan voor een periode van loslaten, ontspanning en beminnelijkheid. Ze vormen een respons op zijn aanwezigheid, een weerspiegeling van zijn eigen eigenschappen. • De onschuld die een intens ervaren van het leven teweegbrengt, is als die van een kind, maar niet kinderlijk. De onschuld van kinderen is mooi maar onwetend. Als het kind opgroeit en leert dat de wereld een gevaarlijk, bedreigend oord kan zijn, maakt deze onschuld plaats voor wantrouwen en twijfel. Maar de onschuld van een leven dat ten volle is geleefd, heeft meer weg van wijsheid en aanvaarding van het immer veranderende wonder van het leven.


En Osho zegt:
‘Zen zegt dat als je kennis laat varen – en alles valt onder kennis: je naam, je identiteit, alles, want die heb je van anderen gekregen – als je alles wat je van anderen gekregen hebt laat varen, je wezen van een totaal ander gehalte wordt: onschuldig.
Dit is een kruisiging van de persona, van de persoon-lijkheid, en daarop volgt een wederopstanding van je onschuld. Je wordt weer kind, je bent herboren.’

uit het OSHO ZEN TAROT HANDBOEK:
Grote arcana: XIX Innocence • Onschuld


Als je werkelijk wilt weten, moet je al je kennis laten vallen, moet je die willen afleren. Je moet weer onwetend worden, als een klein kind, met verbaasde ogen, met levendigheid van geest.

Boeddha is niet bijzonder erudiet en Jezus ook niet en Mohammed ook niet. Zij zijn onschuldige mensen, eenvoudige mensen maar hun eenvoud, hun onschuld, hun kinderlijkheid is van dien aard, dat die hun in staat heeft gesteld om tot in de diepste kern van hun wezen door te dringen. Zij hebben hun waarheid kunnen ontdekken, ze hebben de diepste kern van hun bestaan kunnen bereiken. Zij weten, maar ze zijn niet geleerd. Hun weten hebben ze niet uit heilige geschriften gehaald. Hun weten is het resultaat van gewaarzijn. Onthoud wat de bron is: echt weten verwerf je door meditatie, gewaarzijn, bewustzijn, herinnering, gadeslaan, getuige zijn. En onechte kennis haal je uit boeken. Je kunt je die onechte kennis heel gemakkelijk aanleren en ermee opscheppen maar je blijft een dwaas. Een geleerde dwaas maar toch een dwaas.

Als je werkelijk wilt weten, moet je al je kennis laten vallen, moet je die willen afleren. Je moet weer onwetend worden, als een klein kind, met verbaasde ogen, met levendigheid van geest. Je zult niet alleen in staat zijn je eigen essentie te kennen, maar ook de essentie van de wereld… de essentie van de bomen en de vogels en de dieren en de rotsen en de sterren. Als je in staat bent jezelf te kennen, zul je in staat zijn alles te kennen dat bestaat.

Onschuld is je werkelijke natuur. Je hoeft die niet te worden, je bent die al. Je bent onschuldig geboren. Daarna zijn allerlei lagen van conditioneringen op je onschuld gelegd. Je onschuld is een spiegel en conditionering is lagen stof. Voor een spiegel hoef je niet te zorgen, die spiegel is daar al – of liever: hier. De spiegel is niet verloren gegaan, hij is alleen maar verdwenen achter lagen stof.

Je hoeft geen speciale weg te volgen om je natuur te bereiken, omdat je niet bij je natuur kunt weggaan, je kunt niet ergens anders heengaan. Zelfs als je het zou willen, is dat onmogelijk. Daarmee heb je al de definitie van natuur gegeven: natuur is dat wat je niet achter je kunt laten, dat waar je geen afstand van kunt doen. Maar je kunt vergeten dat het er is. Je kunt het niet kwijt raken maar je kunt het vergeten.

En dat is precies wat er is gebeurd. De spiegel is niet verloren gegaan maar vergeten. Vergeten, omdat hij niet meer functioneert als een spiegel. Niet omdat er een defect in is ontstaan, hij is alleen maar verdwenen onder lagen stof. Je hoeft hem alleen schoon te maken, die lagen stof te verwijderen.

Het proces van onschuldig worden is niet echt een wordingsproces, het is een proces van je essentie ontdekken. Het is een ontdekking, niet een verworvenheid. Je bereikt niet iets nieuws, je bereikt gewoon dat wat je altijd bent geweest. Het is een vergeten taal.

Het komt vaak voor: je ziet iemand op straat, je herkent hem, zijn gezicht lijkt bekend. Plotseling herinner je je dat je ook zijn naam moet kennen. Je zegt: ‘Hij ligt gewoon op het puntje van mijn tong,’ maar hij wil je nog steeds niet te binnen schieten. Wat is er aan de hand? Waarom kun je het niet zeggen als hij gewoon op het puntje van je tong ligt? Je weet dat je het weet, maar je kunt het je nog steeds niet herinneren. En hoe meer je het probeert, hoe moeilijker het wordt, omdat een inspanning je meer gespannen maakt, en als je gespannen bent, ben je verder verwijderd van je natuur, ben je verder verwijderd van dat wat er al is. Als je ontspannen bent, ben je er dichter bij, als je volkomen ontspannen bent, komt het vanzelf naar boven.

Dus doe je erg je best maar het schiet je niet te binnen en dus vergeet je het helemaal maar. Als je dan in bad ligt of gewoon aan het zwemmen bent en geen moeite doet je de naam van die man te herinneren, komt hij plotseling opborrelen. Wat is er gebeurd? Je probeerde niet om je hem te herinneren en je was ontspannen. Als je ontspannen bent sta je wijd open, als je gespannen bent, vernauw je – hoe meer gespannen, hoe nauwer. De opening tussen jou en dat wat binnen in je is, wordt zo nauw dat niets er doorheen kan, zelfs geen naam.

Alle grote wetenschappelijke ontdekkingen zijn op deze mysterieuze wijze gedaan, op deze zeer onwetenschappelijke wijze zogezegd. Zodra je ophoudt met je moeite te geven, raak je ontspannen, word je kalm, word je sensitief, krijg je ruimte, word je open. Het was er van binnen en het kwam naar de oppervlakte. Toen het zag dat het denken niet langer gespannen was, kwam het naar de oppervlakte.

Je onschuld is er, je hebt die gewoon vergeten. Ze hebben ervoor gezorgd dat je die vergeet. De maatschappij is slim. Eeuwenlang is de mens geleerd dat je in deze maatschappij alleen kunt overleven als je slim bent; hoe slimmer je bent, hoe meer succes je zult hebben. Dat is het hele politieke spel: wees slim, wees slimmer dan anderen. Het is een voortdurende strijd en wedijver om wie het slimst is. Wie het slimst is, heeft succes, die verwerft de macht.
Na eeuwen van slimheid is de mens van één ding doordrongen: dat onschuldig blijven gevaarlijk is, omdat je zo niet kunt overleven. Vandaar dat ouders proberen hun kinderen uit hun onschuld te verdrijven. Leraren, scholen, hoge scholen, universiteiten dienen enkel voor de simpele opdracht je sluwer, slimmer te maken. Ze noemen dit zelf intelligentie maar het is geen intelligentie.

Onthoud dat intelligentie niet tegen onschuld is. Intelligentie is de smaak van de onschuld, intelligentie is de geur van onschuld. En onschuld hoef je niet te krijgen, die is er al. Ze moet alleen ontdekt worden. Of herontdekt. Je hoeft alleen alles wat je van anderen hebt geleerd te laten vallen en je bent onmiddellijk onschuldig.

Zo moet je mijn strijd tegen alle geleende kennis begrijpen. Je moet de Bijbel niet citeren, je moet de Gita niet citeren. Wees geen papegaai. Blijf niet voortborduren op geleende kennis. Ga op zoek naar je eigen intelligentie.
Er moet een proces van negatie aan te pas komen. Je moet de via negativa bewandelen. Dat is de weg van de Boeddha. Je moet alles tenietdoen wat je is aangereikt. Je moet zeggen: ‘Dit is niet van mij. Daarom kan ik me er niet op beroepen Het kan waar zijn, het kan niet waar zijn. Wie weet? Anderen zeggen dat het zo is, maar als ik het niet zelf ervaar, kan ik het er niet mee eens en ook niet mee oneens zijn. Ik geloof het niet en ik verwerp het ook niet. Ik wil geen katholiek of communist zijn, ik wil geen hindoe of moslim zijn. Ik hang geen enkele ideologie aan.’ Want wie je ook navolgt, je zult stof op je spiegel verzamelen.

Mijn werk is niet je iets te leren, maar je te helpen jezelf te ontdekken. Laat gewoon alle kennis vallen. Het doet pijn omdat je die kennis al zo lang met je meedraagt en zo gepocht hebt op je kennis, je titels van meester, doctor en ingenieur waarmee je zo hebt opgeschept. En plotseling zeg ik tegen je: Laat al die onzin vallen.

Wees zo eenvoudig als een kind. Wees weer als een kind, zoals je werd geboren, zoals God je in deze wereld heeft gestuurd. Als je bent als een spiegel kun je dát weerspiegelen wat er werkelijk is. Onschuld is de deur tot weten. Kennis is de barričre en onschuld is de brug.
 

 OSHO PUBLIKATIES
 
Churchillstraat 11, 7091 XL Dinxperlo
  tel. +31-(0)315 – 654 737

 e-mail: info@osho.nl

 
© Copyright teksten, foto’s en illustraties van Osho: Osho International Foundation
 © Copyright Nederlandse teksten van Osho: Osho Publikaties
Voor informatie over kopiëren/publiceren van teksten van Osho, zie: 
www.osho.com/copyrights